Ook hiervoor is WordPress prima geschikt. Het gebruikte sjabloon vergroot automatisch filmpjes en foto’s tot full screen. Hoe groot dat scherm ook is. Daarnaast wordt Eric ook goed gevonden, door het toepassen van zoekmachineoptimalisatie.

Verkoop je als auteur genoeg aandelen, dan wordt je boek ook echt uitgegeven en komt het in de winkels te liggen. De mensen die in jouw boek geloofden en aandelen hebben gekocht gaan vanaf dat moment meeprofiteren van de verkoop van je boek. Een fenomeen dat ook wel bekend staat als crowd funding.

Omdat ik geloof in de potentie van het boekje ‘Gecopytijgerd‘ van Sander, heb ook ik aandelen gekocht. En ik niet alleen. Gezien de grote hoeveelheid verkochte aandelen tot nu toe, is het erg waarschijnlijk dat dit boekje over taalblunders in de media ook echt uitgegeven gaat worden. Het is natuurlijk leuk om aandelen te kopen en zo een boek de markt op te helpen. Maar nog veel leuker is het om je eigen boek uitgegeven te zien worden. Dat zette me aan het denken. Ik heb in het verleden tenslotte verschillende keren het toetsenbord opgepakt om nu eindelijk eens een begin te maken met die roman. Net zoals vele Nederlanders met mij, waarschijnlijk. Dat heeft geleid tot verschillende intro’s, hoofdstukken en personages, maar nog niet tot een compleet verhaal van meer dan 200 pagina’s. Het leuke van TenPages.com is dat je hier slechts 10 pagina’s hoeft te plaatsen en daarna meteen kunt peilen wat de belangstelling voor je manuscript is. Is het verhaal rijp voor de uitgeverij of rijp voor de sloop? De afgelopen dagen heb ik nog wat geschaafd en geslepen aan die eerste 10 pagina’s en het resultaat staat nu online.

TenPages.com is een mooi concept, dat het moeilijke pad voor beginnende auteurs gemakkelijker probeert te maken. Copytijgers gaat het waarschijnlijk wel lukken, mede door de slimme inzet van Sanders eigen sociale netwerken. Ik hoop dat mijn manuscript ‘Cappuccino na elven’ evenveel belangstelling krijgt. Ik heb 4 maanden de tijd om het verhaal op allerlei manieren te promoten. Als er daarna niet genoeg aandeelhouders zijn, wordt het verwijderd van TenPages.com. De aandeelhouders lopen echter slechts risico voor 20% van hun belegging. Van ieder aandeel ter waarde van € 5,- krijgen zij € 4,- terug. Mocht het gebeuren dat mijn manuscript het niet redt. Maar ik ga er natuurlijk alles aan doen om ervoor te zorgen dat mijn verhaal wél genoeg fans krijgt. In dit laatste geval wordt het opgehaalde bedrag gebruikt om het boek onder begeleiding van een professionele redacteur in 8 maanden af te schrijven, te drukken en te promoten. Ik ben heel benieuwd naar de reacties.

Je vindt mijn manuscript ‘Cappuccino na elven’ op TenPages.com. Daar lees je ook een korte samenvatting van het verhaal en – uiteraard – de eerste 10 pagina’s!

Dat ik niet de enige taalprofessional ben die zich hieraan stoort, blijkt wel uit de populariteit van het blog Copytijgers.nl. Een blog dat taalfouten in de media (in de ruimste zin van het woord) in kaart brengt. Het is opgezet door een collega-tekstschrijver, die het zelf ‘beroepsdeformatie van een copywriter’ noemt. Met behulp van crowd funding probeert de beheerder van Copytijgers.nl, Sander Ruijsbroek, nu zelfs een echt boek uit te brengen, dat de meest hilarische en schandaligste voorbeelden van recente taalverloedering bevat.

Velen zullen nu denken: nou én! Fouten maken is menselijk en een paar foutjes meer of minder… Als mensen elkaar begrijpen is er toch niets aan de hand? Het probleem is dat de fouten juist vaak tot misverstanden leiden. Een voorbeeldje van Copytijgers: ‘dames hakken voor slechts € 5,-’. Is dit een bordje dat thuishoort op de kermis, tussen de Aussies en de Cavello’s? Of staat er misschien een onjuiste spatie in de tekst en hoort het toch in de etalage van een schoenmaker? Er is niets mis met een béétje extra aandacht voor taal, zodat we elkaar ook in de toekomst blijven begrijpen…

Zeker niet iedereen hoeft het Nederlands tot in de puntjes te beheersen, daar zijn tenslotte ook freelance copywriters zoals ik voor. Maar zorgelijk is wel dat ook taalprofessionals als journalisten zich steeds vaker ‘schuldig maken’ aan de meest schokkende dt-fouten. Volgens Sander Ruijsbroek zijn de fouten vaak te wijten aan tijdgebrek. Alles moet tegenwoordig maar snel door en er is blijkbaar geen ruimte meer voor een fatsoenlijke eindredactie.

Dat Nederlanders slordig met hun taal omgaan, merk je als je een vreemde taal aan het leren bent. Zelf volg ik nu een aantal jaren Italiaanse lessen. Niet gemakkelijk, maar wel heel leuk om te doen. Zo ontdek je dat woordgeslacht en verwijzingen als persoonsvormen erg belangrijk zijn in het Italiaans. Zeggen we in Nederland gerust ‘hem’ als we het over een koe hebben en hebben we het over ‘het meisje die daar staat’, in het Italiaans kom je daar niet mee weg. De Italianen zullen veel meer moeite hebben om te volgen waar je ‘t over hebt, dan de (wat begripvollere?) Nederlanders. Hierdoor word je gedwongen om goed na te denken wat het onderwerp of het lijdende voorwerp is in een zin en hoe je daar op een correcte manier in een gesprek naar verwijst.

Natuurlijk zullen er in het Italiaans of in welke taal dan ook vast wel fouten worden gemaakt. Maar ik heb toch het idee dat we er hier veel nonchalanter mee omgaan. Fouten tegen het woordgeslacht en verkeerd gebruik van verouderde naamvalconstructies met ‘den’, ‘ter’ en ‘ten’ kom je helaas veelvuldig tegen. Het lijkt alsof we weinig gevoel voor correct taalgebruik meer hebben.

En daarom is het goed dat er initiatieven zijn als Copytijgers, die ons wijzen op iets meer oplettendheid bij het gebruik van onze taal.

Met een assortiment van meer dan 100.000 artikelen bedient Conrad zo’n 14 miljoen klanten in heel Europa. Vroeger gingen die bestellingen via de telefoon of via de catalogus, tegenwoordig wordt vrijwel alles – vanzelfsprekend – via internet verkocht. Maar Conrad wil meer. Meer potentiële klanten bereiken, meer elektronicafans interesseren voor het bijzondere en specialistische aanbod van Conrad Electronic. Niet zo vreemd dat de van oorsprong Duitse onderneming het plan opvatte om een blog te introduceren. Een blog met artikelen over de laatste snufjes, de nieuwste ontwikkelingen in de techniek en de spannendste tweaks én fails. Geen reclameblog, maar een écht mannendomein met sterke en scherp geschreven artikelen. Dat blog dat bol staat van de testosteron werd Mancave gedoopt en het is gisteren (3 augustus 2010) ‘live’ gegaan.

Mancave is hét online toevluchtsoord voor fans die hun passie voor elektronica met Conrad delen. Samen met een vijftal andere copywriters verzorg ik wekelijks nieuwe blogs over de meeste uiteenlopende onderwerpen, gerelateerd aan elektronica. Het is nadrukkelijk de bedoeling dat de op te bouwen community daar in een later stadium mede invulling aan geeft.

DYC media verzorgde zowel vormgeving, content als realisatie van deze nieuwe Italiëwebsite. Naast een statisch gedeelte met praktische informatie, geeft de website dagelijks meerdere updates door van nieuws over Italië via RSS-feeds van gezaghebbende websites en blogs. DitIsItalie.nl is gebouwd met een aangepast thema van het populaire contentmanagementsysteem WordPress.

Bekijk de website van DitIsItalie,nl.

Terwijl je je grote bestanden (tot maximaal 2 gigabyte) verstuurd, schotelt de website je een aantal esthetisch verantwoorde beelden voor. Ze lijken kunstzinnig, maar ze worden betaald door sponsors als Nike, O’Neill en Universal. Gebruikers van de dienst kunnen erop klikken (‘dat willen de mediabureaus graag’), maar ze dienen voornamelijk als branding-instrument. Om de kwaliteitsbeleving hoog te houden, stelt WeTransfer eisen aan de zogenoemde ‘billboardbanners’. “Filetransfer zag er vaak niet uit. Saai, superlelijk en niet gebruiksvriendelijk. Wij hebben het bestaande anders aangekleed en er een verdienmodel aan gekoppeld.”

Gebruikers kwamen in eerste instantie uit de creatieve wereld: fotografen, vormgevers, dj’s en reclame- en designbureaus. Maar WeTransfer groeit hard buiten die wereld. 1 op 3 ontvangers wordt uiteindelijk ook een verzender van bestanden. Mede geholpen doordat geen registratie voor de dienst nodig is. De cijfers verdubbelen per kwartaal. Nu al wordt WeTransfer meer dan 700.000 keer per maand gebruikt door internetters uit meer dan 195 landen.

Wat is de les die marketing- en communicatiemensen hieruit kunnen leren? Je kunt een al lang bestaande dienst opnieuw uitvinden door haar verleidelijk te maken voor consumenten. Met een beetje geduld en een beetje overredingskracht volgen bedrijven vanzelf.

Bron: Adformatie

De Zwarte Cross begon als een gezellig, kleinschalig feestje in de wei bij Teunis en Ans Wullink ‘uut Hummel’ met wat vrienden, een bandje, een paar kratjes bier en een handvol crossbrommers. Dat feestje is inmiddels uitgegroeid tot het grootste betaalde festival van Nederland. Bijna 150.000 bezoekers kwamen in het weekend van 16, 17 en 18 juli naar De Schans in Lichtenvoorde om te genieten van muziek (onder meer Normaal, Di-rect, Caro Emerald, Waylon, K’s Choice en Airbourne), de stunts, de theateracts, de kermisattracties en natuurlijk de motorcross.

Hoorde je in de beginjaren nog vooral geluiden van ‘ach, die achterlijke boeren met hun Grolschje in de wei’, tegenwoordig wordt live verslag gedaan op nationale radio en televisie. Hoewel het concept van de Zwarte Cross vaak moeilijk te begrijpen is voor mensen en media die er nog nooit zijn geweest, is vrijwel iedere bezoeker naar afloop razend enthousiast. En dat is juist omdat het festival zo ‘eigen’ is. Het heeft humor en een bijzonder goede sfeer. Daarom zie je er ook zowel jongeren (er is zelfs een speciaal ‘blagenparadijs’ voor ouders en kleine kinderen) als ouderen en zowel metalliefhebbers als artistiekelingen.

Het begint al als je aan komt lopen. Vrolijke borden langs de route naar de hoofdingang lachen de stroom bezoekers tegemoet: ‘Heeft u het gas wel uitgedraaid?’ en ‘Op dit punt heeft u al 3000 calorieën verbrand’. Na een aardige wandeling tussen de weilanden door is daar het bord ‘Hoofdingang nog 3 kilometer’. Ook een grap natuurlijk, want om de hoek is de ingang al te zien.

Daar wordt de humor vervolgd in het programmaboekje. Na de bezoekers bij voorgaande edities op de ‘Rikie’ (als parodie op de Linda’s, de Johans, de Youps, de Mathijssen en wat al niet meer) en op de Zwarte Cross-bijbel te hebben getrakteerd, ontvangen we dit jaar de Achterhoekse Almanak met typisch Achterhoekse recepten als zwoelepot, koelebrand en de macrobiotische vrije-uitloopfrikandel, muziektips van festivaldirectrice tante Rikie, informatie over de streekcultuur en ‘wiesheden uut de boeskool’.

De toon is gezet en die wordt op het festivalterrein nooit meer losgelaten. Hoewel het festival geen duidelijke focus heeft, verbindt ‘plezier’ overduidelijk zowel de  shoarmatenten waar je ‘broodjes schoap’ kunt krijgen en de patatkramen (‘A-j honger heb, vret i-j alles!’) tot de calimeroklasse met crossertjes vanaf 4 jaar en het ‘veurweurd’ van BP’s Tony Hayward in het programmaboekje. In tegenstelling tot andere festivals geeft de Zwarte Cross in de huisregels juist aan wat wél mag: ‘schik maken’, ‘een betjen met mekare hen doen’, ‘mekaar een betjen in de gaten hollen’ en ‘genieten van alle artiesten, stoere crossers en stuntmannen’.

Het is duidelijk. Na 13 jaar Zwarte Cross heeft dit Achterhoekse feestje nog niets van z’n charme verloren. Al is het uitgegroeid tot het grootste festival van Nederland én tot het grootste motorcrossevenement van West-Europa. Het wordt met veel enthousiasme georganiseerd door een clubje feestvierders die er niet op uit zijn om zoveel mogelijk poen binnen te harken, maar voor wie lachen, schik maken en ‘lekker sprekken’ op de eerste plek komt. Het is echt, het is authentiek en alles klopt. En dat straalt af op de bezoekers.

En daarom sluiten we – geheel in stijl – af met een mooi Achterhoeks spreekwoord. ‘At ne papstruffel vernemstig over d’n dekkel pleert, dan ligt de luuzen met de voele pens te hangebekken veur de heerd.’

DYC media deed de conceptontwikkeling inclusief naamvoorstel in opdracht van puur!fct. Ook schreef DYC media SEO-teksten voor de website en concept-copy voor diverse marketingcommunicatiemiddelen. In de loop van dit jaar volgt de introductiecampagne.

Een tekstschrijver huur je in om – jawel – teksten te laten schrijven. Je mag er op rekenen dat de tekstschrijver keurige en foutloze brieven, brochureteksten, persberichten en mailingsteksten voor je kan schrijven. Een tekstschrijver is dus vooral iemand die weet hoe je goede teksten kunt schrijven. In tegenstelling tot een copywriter. Pardon? Is ‘copywriter’ dan niet gewoon de Angelsaksische term voor ‘tekstschrijver’? Nee, dat is het niet. Een copywriter die schrijft namelijk niet. Een copywriter praat. Hij communiceert los van een medium, waar de tekstschrijver zich heeft toegelegd op schriftelijke communicatie.

Een copywriter is een specifieke reclametekstschrijver, die in concepten en in beelden denkt. De oplossing is niet altijd een keurige, foutloze tekst waarin iedereen zich kan vinden. Een goede copywriter gebruikt beelden, spreektaal en haalt streken uit die sommige mensen niet waarderen. Een zin beginnen met ‘want’, ‘maar’ of ‘en’ is heel gewoon voor een copywriter. Net als dat niet iedereen zin de gebruikelijke grammaticale constructies hoeft te bevatten. Dat doe je ook niet als je met je vrienden praat, toch? En dat is uiteindelijk wat merken die midden in de maatschappij staan willen! Geen afstandelijk bedrijf dat ergens ver weg in een glazen kantoorpand zit, maar een sympathieke kennis die in gewone, heldere taal spreekt.

Natuurlijk kan een copywriter ook best goede teksten schrijven. Daarom is hij soms ook gewoon een tekstschrijver. Sommige copywriters zijn ook zeer bedreven in de Nederlandse taal. Maar een copywriter schakel je niet in als je een neerlandicus zoekt. Een copywriter huur je in omdat je wilt praten met je doelgroepen, niet omdat je hun een brief wilt schrijven.

Wat houdt de PageRank nu eigenlijk in?
De PageRank is een handelsmerk van Google Inc. Het is een formule waarop de oprichters van Google, Larry Page en Sergei Brin, hun ‘democratische’ zoekmachine hebben gebaseerd. De PageRank is een waarderingssysteem voor alle websites die er zijn. Websites die nog niet in de index van Google zijn opgenomen of die eruit zijn gegooid vanwege ongeoorloofde optimalisatietechieken, hebben een PageRank van 0. Slechts een twaalftal websites (alle Amerikaanse websites) hebben de ultieme status een PR10-website te zijn. Het gros van alle sites heeft een PageRank van 3. Scoort jouw website dus een 4 of hoger, dan ben je al best goed bezig.

Het geheim van de PageRank-formule
De PageRank-formule is een goed bewaard geheim binnen de burelen van Google. Ze wordt net zo angstvallig geheim gehouden als de receptuur van Coca-Cola. En daaruit kunnen we afleiden dat deze fundamenten onder de populairste zoekmachine ter wereld nog steeds van groot belang zijn. Een deel van de formule, dat nog dateert uit de tijd dat Larry en Sergei studeerden, is bekend. Zo ziet de formule eruit:

PageRank-formule
Het lijkt ingewikkeld, maar het valt best mee als je de verklaring van de letters ziet.

• PR(A) – de PageRank van de pagina die berekend moet worden
• d – de dempingsfactor
• PR(B), PR(C), etc – de PageRank van de pagina’s die naar A linken
• L(B), L(C), etc – het aantal uitgaande links op de pagina’s B, C, D, etc.

De formule beschrijft hoe de PageRank van pagina A afhankelijk is van de PageRank van de pagina’s B, C, D, enzovoorts. Stel: pagina A heeft een link van pagina B. Pagina B heeft een PageRank van 5 en 4 uitgaande links. De Pagerank die B doorgeeft naar A is 1,25. Er wordt daarnaast nog een dempingsfactor in de berekening meegenomen omdat er een kans van ongeveer 15% bestaat dat de bezoeker een willekeurige pagina niet via een link naar een andere pagina verlaat. De dempingsfactor hebben de Google-oprichters daarom op 0,85 gezet. In bovenstaand voorbeeld zou pagina A uiteindelijk een PageRank van: 1 – 0,85 + 0,85 (5 / 4) = 1,2125 krijgen. Best simpel, toch?

Om deze manier lijkt het het best om alleen maar inkomende links te krijgen en helemaal geen uitgaande links ‘weg te geven’. Tot op zekere hoogte klopt het wel dat je niet teveel uitgaande links op je pagina moet hebben. Echter, helemaal geen uitgaande links opnemen is ook weer niet goed. Google beschouwt jouw website in zo’n geval als een ‘doodlopende steeg’ op internet. Het enige wat de bezoeker dan kan doen is terugkeren en een andere weg op internet te zoeken. Dat straft Google af met een waardevermindering van je website.

De PageRank wordt ongeveer 4 keer per jaar verdeeld over alle websites. Hoe meer websites er zijn, hoe meer de hele taart over alle websites verdeeld moet worden. Stijgt je aantal inkomende, waardevolle links sneller dan het aantal nieuwe websites, dan zal ook je PageRank toenemen. In het andere geval kan je PageRank ook weer afnemen. Maar hoe hoger je staat op de ladder, des te minder verschuiving zul je waarnemen. Slechts de grootste en de oudste websites (leeftijd van het domein is ook een rankingfactor) schoppen het tot PageRank 8 of hoger.

De invloed van de PageRank op je vindbaarheid
Hoewel je ook met een lage PageRank op relevante keywords in de zoekresultaten zult verschijnen, heeft zoekmachineoptimalisatie (SEO) veel meer zin vanaf een PageRank van ongeveer 3. Het is daarom zinvol om niet alleen naar de on-site optimalisatie te kijken, maar ook naar de populariteit van je website in het internetlandschap. Maar: PageRank alleen is niet heilig. Het is slechts één van de factoren om de volgorde van websites bij een zoekopdracht te bepalen. Je doet er vanzelfsprekend wel goed aan om te zorgen dat jouw website in ieder geval niet slechter dan het gemiddelde scoort.

Wil je eenvoudig de PageRank van jouw eigen website checken? Ga dan naar de online PageRank Check!